ورزش مدارس
با عرض سلام : به وبلاگ اینجانب سید احسان رضازاده خوش آمدید .آرزو می کنم لحظات خوبی را در این وبلاگ سپری کنید .
نوشته شده در تاريخ ٢۳ مهر ۱۳٩۱ توسط سید احسان رضازاده | نظرات ()

برگزاری مسابقه وبلاگ و مقاله نویسی

به مناسبت  هفته پیوند تربیت بدنی و بهداشت روانی سال 91

«  برای علاقه مندان پایه های اول تا سوم متوسطه و همکاران فرهنگی»

محور های مسابقه :

·        آشنایی و درک اهمیت آمادگی جسمانی و ارتباط آن با سلامت

·        نقش تربیت بدنی و ورزش در بهداشت روانی دانش آموزان

·        فعالیت بدنی ونقش آن درپیشگیری ازناهنجاریها وآسیب های جسمانی و روانی

·        نقش مذهب و فلسفه زندگی در بهداشت روانی

·        بهداشت روانی و شکر گزاری نعمتهای الهی

·        بررسی رابطه نماز و جهت گیری مذهبی با سلامت روان

ضوابط و شرایط وبلاگ نویسی

 1- پدیدآورندگان وبلاگ می­توانند به صورت گروه های سه نفره دراین مسابقه شرکت کرده و یکنفر را به عنوان نمایندة وبلاگ معرفی نمایند.

2-هر فرد فقط می تواند یک وبلاگ در مسابقه شرکت دهد .

3- مشخصات فردی پدیدآورندگان وبلاگ درمحل مناسبی از وبلاگ درج گردد.

4- وبلاگ ها میبایست فقط درسامانه وبلاگ نویسی www.ibsblog.ir ایجادشده باشد.

تبصره :کسانی که وبلاگ در  سامانهwww.ibsblog.ir ندارندمیتواننداقدام به ایجادوبلاگ جدید نمایند ویا وبلاگ خود دراین سامانه را با موضوع جدید به روز نمایند .

5- وبلاگ باید دررابطه باموضوع موردنظر مسابقه باشد و یا درصورت داشتن وبلاگ با موضوعات مسابقه به روز شده باشد.

6-وبلاگهای شرکت کننده باید حداقل 3 یادداشت مرتبط با موضوع را درج کرده باشند.

مهلت  شرکت در مسابقه از تاریخ 24/7/91 تا 18/8/91

 

 ویژگی های محتوایی وبلاگ :

 

ردیف

عنوان

امتیاز

1

وبلاگ تهیه شده در موضوعات مسابقه و یا به روز کردن وبلاگ از قبل ساخته شده با موضوعات مسابقه

4

2

نامگذاری مناسب وبلاگ (عنوان وبلاگ اولویت بیشتری نسبت به نام وبلاگ خواهد داشت)

2

3

استفاده از منابع متعدد و معرفی آنها درهر پست

4

4

رعایت علائم نگارشی و ویرایشی(پاراگراف بندی ،عدم وجود غلط املایی و......)

4

5

داشتن سبک ساده وروان مناسب با ادبیات وبلاگی (صمیمیت، روانی و سادگی، طولانی نشدن متن و ...)

4

6

محتوای نوشته شده توسط مدیر وبلاگ یا موجود در وبلاگ از لحاظ اعتبار،صحت ، ارجاع و در صورت کپی برداری وبدون معرفی منابع امتیاز حذف می شود

4

7

میزان جذابیت و کشش مطالب، تاثیرگذاری و ارتباط با مخاطب و خلاقیت در ارائه محتوا توسط وبلاگ نویس

4

8

داشتن تناسب حجم موضوع مطرح شده و غنی بودن مطالب

3

9

وجود آرشیو مطالب در وبلاگ

4

10

وجود شناسنامه وبلاگ(نام نویسنده،نام آموزشگاه و......)

2

11

پست ها دارای عنوان کوتاه وهدایت گر موضوع پست

2

12

استفاده از  احادیث،روایات اشعار،و ...(با معرفی منابع آنها )

3

 

ویژگی های طراحی وبلاگ: 

 

ردیف

عنوان

مورد

امتیاز

1

قالب مورد استفاده

سادگی و زیبایی 5

سازگاری با مرورگرها 1

تناسب رنگ صفحه 3

9

2

نوآوری و خلاقیت

جستجو استفاده ازفلشاستفاده ازموسیقینوارگردانپیام ورودوخروجعضویت- RSS

7

3

تناسب فونت

اندازه 2

رنگ متن 3

5

4

استفاده از لوگوی مناسب

 

3

5

چیدمان مناسب در صفحه

 

3

6

استفاده از تصاویر مرتبط با موضوع

به کاربردن Thumbnail 1

حجم مناسب 2

3

 

 

 

ویژگی های فنی وبلاگ:

 

ردیف

عنوان

موارد

امتیاز

1

ارائه آمار کاربران

موارد ثبت شده در آمار

1-ورژن به روز

2- منطقه

4

2

اطلاعات درباره وبلاگ نویس

پست الکترونیکی

اطلاعات شناسنامه

سوابق تحصیلی

5

3

وضعیت وبلاگ در موتورهای جستجو

google

2

4

معرفی پیوند

پیوندهای مرتبط  2

تعداد بالای 5 عدد 2

پیوند های غیر مرتبط 1

5

5

آرشیو مطالب

آرشیو ماهانه 2

آرشیو موضوعی 2

داشتن لینک 1

5

6

داشتن لینک نظرات + نظر سنجی

داشتن نظر سنجی 2

داشتن لینک نظرات 2

تعداد 1

5

7

سرعت بالا آمدن

بالا نبودن حجم صفحه اولیه (بارگذاری بیش از حد عکس و فلش و ..)

2

 

ضوابط و شرایط مقاله نویسی :

·        مقاله به صورت تایپ شده با فونت نازنین و سایز 14 ، فاصله بین خطوط 1.5 و حاشیه های صفحه 2.5 ، تعداد صفحات حداقل 10 و حداکثر 20 صفحه.

ویژگی های مقاله :

·        عنوان  / مشخصات فردی / چکیده /  مقدمه / متن اصلی / نتیجه گیری و منابع .

« دانش آموزان و همکاران عزیز ، می توانند مستقیماَ آثار و آدرس وبلاگ ساخته شده ، خود را تا تاریخ 91/8/18 به دفتر هنرستان پسرانه شهید چمران تحویل دهند »

طرح و اجرا : دبیر تربیت بدنی سید احسان رضازاده

امور پرورشی هنرستان شهید چمران

 

نوشته شده در تاريخ ٤ مهر ۱۳٩۱ توسط سید احسان رضازاده | نظرات ()

ژنووالگوم، زانوی برون گرد، پای x یا Knock Knee ) والگوس بیش از حد (  نوعی اختلال در راستای طبیعی ساق پا است، که در آن مچ پاها از یکدیگر فاصله پیدا کرده ولی زانوها به هم چسبیده اند. در این اختلال زاویه درشت نی- رانی از ۱۶۵ درجه کمتر گشته و بالطبع زاویه Q افزایش می یابد. ضربدری بودن زانو ها در ۲تا ۶ سالگی به طور شایع در کودکان دیده می شود و حداکثر میزان شیوع آن در ۳ تا ۴ سالگی است. به طور عادی این وضعیت در کودکان به دلیل رشد تا ۱۰ سالگی بهبود می یابد، این عارضه بیشتر در کودکان چاق دیده می شود. این عارضه می تواند مانند عارضه زانوی پرانتزی، ساختاری یا وضعیتی باشد. نوع ساختاری آن با چرخش داخلی ران، پرونیشن پاها و انحراف ران به جلو همراه می باشد. زانوی ضربدری وضعیتی در اثر ترکیب چرخش خارجی ران ها، سوپینیشن پاها و هایپر اکستنشن زانو ایجاد می گردد. در این اختلال به علت زاویه داخلی ران و ساق پا، خط اعمال وزن به سمت بیرون از مرکز مفصل زانو انتقال می یابد.

روش اندازه گیری زانوی ضربدری

فرد بدون کفش و جوراب در حالی که زانو و ران های وی دیده می شود و بدون هیچ گونه انقباض در عضلات ناحیه ران می ایستد. برای اندازه گیری ژنووالگوم (والگوس) زانو ها، آنها باید در حالت اکستنشن کامل قرار داد، به صورتی که استخوان کشگک زانوها هر به سمت جلو و روبرو نگاه کنند. سپس فاصله بین دو قوزک داخلی مچ پا از طریق متر نواری، خط کش یا کولیس اندازه گیری و ثبت می شود. باید ذکر کرد که روش دقیق اندازه گیری اختلال های ژنوواروم و ژنووالگوم از طریق اندازه گیری زاویه  رانی- درشت نئی (Tibial Femoral Angle) بر روی عکس های X-ray گرفته شده از پا امکان پذیر می باشد.

در برخی از متون  حرکات اصلاحی، این عارضه به ۴ درجه تقسیم شده است.

۱-      درجه ۱ فاصله میان دو قوزک داخلی از ۵/۲ سانتی متر کمتر

۲-      درجه ۲ فاصله میان دو قوزک داخلی بین ۵ -  ۵/۲ سانتی متر

۳-      درجه ۳ فاصله میان دو قوزک داخلی بین ۵/۷ -  ۵ سانتی متر

۴-      درجه ۴ فاصله میان دو قوزک داخلی از ۵/۷ سانتی متر بیشتر

نشانه ها و علائم:

۱-      نزدیک شدن زانو ها به خط میانی بدن

۲-      دور شدن قوزک داخلی از یکدیگر

۳-      کوتاهی تاندون آشیل

۴-      تمایل کشگک ها به خارج و احتمال بروز نیمه دررفتگی آن

۵-      سائیده شدن زانو ها به یکدیگر به هنگام راه رفتن

۶-      خستگی زود رس به هنگام راه رفتن و دویدن

۷-      درد پشت ساق و جلوی ران

۸-      کوتاهی قد

۹-      آرتروز زود رس زانو

۱۰-   بروز عوارض ثانویه، مانند عارضه کف پای صاف

۱۱-   افزایش وزن

۱۲-   سائیدگی بیش از حد کناره داخلی کفش

۱۳-   راه رفتن با پاهای چرخیده به خارج و گاه به  طور عکس با پنجه های چرخیده به داخل

ملاحضات اصلاحی و درمانی

-          ارائه حرکات تقویتی برای عضلات جانب داخلی ساق و ران مانند، عضلات راست داخلی، نیمه غشایی و نیمه وتری و عضلات درشت نئی قدامی و خلفی

-          ارائه حرکات کشش برای عضلات جانب خارجی ساق و ران، مانند عضلات دوسر رانی، کشنده پهن نیام و عضلات نازک نئی

-          ارائه حرکات کششی برای کپسول ناحیه خارجی زانو، ناحیه خارجی مچ پا و لیگامنت های جانب خارجی زانو و مچ پا

-          پرهیز از نشستن به صورت قورباغه ای

-          پرهیز از حرکات پرشی عمودی و کنترل و تقسیم فشار به هنگام فرود در اینگونه پرش ها

تذکر: برای اصلاح این ناهنجاری و سایر ناهنجاری ها حتما با یک متخصص در این زمینه مشورت نمایید زیرا در طراحی یک برنامه اصلاحی برای افراد ملاحظات متعددی باید لحاظ شود.

 

نوشته شده در تاريخ ۱ مهر ۱۳٩۱ توسط سید احسان رضازاده | نظرات ()

 

 

پرانتزی بودن پا یا اصطلاح علمی آن ژنوواروم یکی از شایع ترین مشکلات مربوط به مفصل زانو است که می تواند به خاطر مشکلات و اختلال در اتصال استخوان ران و ساق به یکدیگر باشد

 

پرانتزی بودن پا یا اصطلاح علمی آن ژنوواروم یکی از شایع ترین مشکلات مربوط به مفصل زانو است که می تواند به خاطر مشکلات و اختلال در اتصال استخوان ران و ساق به یکدیگر باشد. البته در بسیاری از موارد ژنوواروم، خود استخوان ساق و ران هم دچار انحنا هستند و همین مساله یک حالت کمانی را برای کل پا به وجود می آورد.

 

درمان نکردن این مشکل در بزرگسالی می تواند منجر به استئو آرتریت زودرس یا همان آرتروز مفصل زانو شود یا مشکلات حرکتی و ساختاری دیگری را برای زانو به وجود بیاورد. ژنوواروم به طور طبیعی بین نوپاها و کودکان زیر دو سال دیده می شود و معمولا تمامی کودکان تا سن سه الی چهار سالگی درجاتی از ژنوواروم را دارند و اغلب اینها خودبه خود و بعد از یک سالگی به تدریج تغییراتی برای اصلاح این حالت در پایشان به وجود می آید اما اگر ژنوواروم باقی ماند باید کودک را تحت نظر قرار داد.

 

نرمی استخوان یا همان راشیتیسم، مشکلات استخوانی در محل صفحه رشد، اختلال در اتصال طبیعی استخوان ها، تغذیه نامناسب در سنین کودکی و بعضی بیماری های خاص می توانند باعث ژنوواروم شوند یا در واقع باعث شوند حالت کمانی پا در زمان کودکی همچنان باقی بماند. اگرچه مسایلی مثل عفونت ها، مشکلات اسکلتی و بعضی تومورها ممکن است باعث کمانی شدن یک طرفه استخوان پا شوند که بسیار نادر است.

 

چاقی، زود راه افتادن، سابقه خانوادگی و مشکلات ژنتیکی هم می توانند باعث باقیماندن پاهای پرانتزی در بزرگسالی شوند.

 

ژنوواروم به طور طبیعی درد و هیچ علامت دیگری ندارد و اختلالی برای راه رفتن ایجاد نمی کند؛ اگرچه پزشکان به افراد دارای ژنوواروم شدید ورزش های سنگین را توصیه نمی کنند و اغلب علت مراجعه مبتلایان به این حالت به خاطر ظاهر است. اما در موارد حاد بیماری به خصوص مواردی که به علت راشیتیسم به وجود آمده اند برای پیشگیری از آرتریت زودرس به این بیماران توصیه به عمل می شود. ژنوواروم های یک طرفه ممکن است باعث مشکلات اسکلتی بعدی به خاطر تغییرات جبرانی در حالت بدن شوند و به همین دلیل باید این موارد را درمان کرد. ژنوواروم باید توسط متخصصان ارتوپد و به وسیله انجام یک جراحی تقریبا سخت درمان شود.

« برای دانلود آموزش حرکات اصلاحی برای پای پرانتزی (همراه با تصویر) بر روی ادامه مطلب کلیک کنید »

ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ ۱ مهر ۱۳٩۱ توسط سید احسان رضازاده | نظرات ()
صافی کف پا به چه علت ایجاد میشود. کف پای صاف چیست





آیا کف پای شما صاف است. ساده ترین راه برای فهمیدن این مطلب اینست که پای خود را خیس کرده و سپس روی یک سطح صاف و خشک بایستید بطوریکه اثر کف پای شما روی آن سطح باقی بماند. تفاوت آنها در شکل زیر نشان داده شده است.

در کسانی که صافی کف پا دارند قوس طولی کف پا یا کم شده و یا کاملا از بین رفته است و در موارد شدید قسمت داخلی کف پا در حالت ایستادن، با زمین تماس پیدا میکند. همچنین در این بیماران پاشنه پا به سمت خارج منحرف میشود.

 

قوس کف پا چگونه ایجاد میشود

      171 7
       قوس کف پای زیاد     قوس کف پای طبیعی       کف پای صاف

تقریبا تمام بچه ها در هنگام تولد صافی کف پا دارند که به آن صافی کف پای فیزیولوژیک Physiologic flat foot میگویند. این حالت عمدتا به علت شل بودن تاندون ها و لیگامان های کف پا و به علت ضعیف بودن عضلات کف پا و همچنین به علت چربی است که در زیر پوست کف پای بچه  وجود دارد.

بتدریج و در سال های بعدی عمر، با سفت شدن بافت های نرم کف پا و قویتر شدن عضلات و از بین رفتن چربی کف پا، قوس کف پا ظاهر میشود. معمولا قوس کف پا در سنین 7-5 سالگی بوجود میاید. در حدود 25-15 درصد افراد این قوس هرگز ایجاد نمیشود و کف پای آنها همیشه صاف باقی میماند ولی صافی کف پا در اکثریت این افراد هیچ گونه ناراحتی را برای آنها ایجاد نمیکند.

 

کف پای صاف چه انواعی دارد

صافی کف پا مشکلی است که در آن قوس کف پا که معمولاً در سمت داخلی کف پا دیده میشود از بین رفته است. صافی کف پا در بسیاری افراد از نوع صافی قابل انعطاف یا Flexible flat foot است. این افراد وقتی سرپا می ایستند کف پایشان صاف است ولی وقتی روی پنجه پا می ایستند یا وقتی که پایشان را از زمین بلند میکنند قوس کف پا تشکیل میشود. در واقع بسیاری، این وضعیت را اصلاً بیماری ندانسته و ذکر میکنند همانطور که شکل صورت انسان ها با یکدیگر متفاوت است ممکن است شکل کف پایشان هم با هم متفاوت باشد.

در بسیاری از بچه های نوپا وقتی که بچه تازه راه رفتن را آموخته است پدر و مادر متوجه صافی کف پای وی شده و وحشت زده به پزشک مراجعه میکنند. توجه داشته باشیم که صافی کف پا در این سن و سال کاملاً طبیعی است. در اکثر اوقات با افزایش سن بچه، بافت های کف پا بتدریج سفت تر شده و قوس کف پا معمولا تا سنین مدرسه رفتن بچه تشکیل میشود. اگر صافی کف پا تا بعد از این سنین هم ادامه پیدا کرده و موجب درد کف پا شد باید به پزشک مراجعه کرد.

        171 4

صافی کف پای قابل انعطاف در بسیاری مواقع زمینه خانوادگی دارد یعنی برادر و خواهران یا فرزندان یا یکی از والدین فرد هم ممکن است این حالت را داشته باشد. صافی کف پا گاهی اوقات در حین بارداری یا در سنین بالا تشکیل میشود.

گاهی اوقات صافی کف پا قابل انعطاف نیست به این معنا که وقتی پای بیمار روی زمین نیست هم قوس کف پا دیده نمیشود و یا موقعی که شست پای بیمار به بالا میرود هم قوس کف پا ایجاد نمیشود. به این نوع از بیماری صافی کف پای غیر قابل انعطاف یا ریجید Rigid flat foot میگویند. این نوع صافی کف پا نیاز به توجه بیشتر و درمان دارد. گاهی اوقات صافی کف پا همراه با سفت شدن تاندون آشیل است که در این مواقع هم پزشک معالج دقت بیشتری به وضعیت صافی کف پا میکند.

صافی کف پا از نوع قابل انعطاف بسیار شایعتر از نوع غیر قابل انعطاف یا ریجید است.

 

علت صافی کف پا

 هر پای شما از 26 استخوان که در 33 مفصل به یکدیگر متصل شده اند و بیش از 100 عضله و تاندون و لیگامان تشکیل شده است. این ساختمان ها به گونه ای به یکدیگر متصل شده اند که کف پا دارای چند قوس باشد. در حین راه رفتن این قوس ها کمک میکنند تا نیروی وزن به درستی در کف و مچ پا توزیع شود. این قوس ها همچنین به کف پا قابلیت انعطافی میدهد تا بتواند در هر سطح ناهمواری و به هر شکلی خود را شکل دهد. گاهی تاندون ها و لیگامان های پا نمیتوانند از استخوان های پا حمایت کافی را به عمل آورند و در این وضعیت قوس کف پا تحت فشار وزن صاف میشود.

   
171 6
171 3
                قوس طبیعی کف پا
                  کف پای صاف
صافی کف پا در انواع قابل انعطاف معمولا به علت شل بودن لیگامان های کف پا و بالا بودن قابلیت انعطاف در مفاصل کف پا است.

دیگر علل صافی کف پای قابل انعطاف عبارتند از

  • شلی لیگامانی در کل بدن
  • چرخش کل اندام تحتانی به خارج
  • انحراف زانو به خارج یا والگوس زانو
  • وزن زیاد
  • بستری بودن و استراحت به مدت طولانی و ضعیف شدن عضلات کف پا

کاهش یا از بین رفتن کامل قوس داخلی پا را صافی کف پا می گویند. این قوس باعث جذب، تعدیل و کاهش فشارها و ضربات به هنگام تحمل وزن و در نتیجه کاهش خستگی می شود. همچنین به دلیل ساختار ارتجاعی و منعطفی که دارد راه رفتن را موزون و پیشروی را تسهیل می کند. افرادی که کف پای صاف دارند از خستگی زودرس و عدم استقامت کافی به ویژه در ایستادن ها و پیاده روی های طولانی رنج می برند و مستعد ابتلا به عوارضی همچون: زانوی ضربدری، کمردرد، بد شکلی پا می باشند. از عوارض دیگر کف پای صاف استهلاک سریع کفش می باشد.

تمرینات اصلاحی برای عارضه کف پای صاف:

  1. 1.میله ای را زیر پای خود قرار داده و آن را بغلتانید.

13

  1. 2.مطابق شکل با استفاده از یک حوله کف پای خود را ماساژ دهید.

8068W

  1. 3.پارچه ای را روی زمین پهن کرده و درحالی که روی آن ایستاده اید با استفاده از انگشتان پا آن را جمع کنید.

15

  1. 4.شئ کوچکی را با انگشتان پا بلند کنید(مانند خودکار) چند ثانیه نگاه داشته و سپس آن را به دستان خود منتقل کنید.

08

  1. 5.روی لبه خارجی پاها راه بروید.

04

  1. 6.پاهای خود را خم و راست کنید.

03

  1. 7.باند الاستیکی را به صندلی ثابت کرده و با انگشتان خود بکشید.

06

  1. 8.با پنجه پا پدال بزنید.

07

  1. 9.مطابق شکل با یک توپ بازی کرده و آن را به دستان خود منتقل کنید.

091011

  1. 10.در حالی که پاشنه را به داخل می دهید روی پنجه راه بروید.

02

گرد آورنده : سید احسان رضازاده

نوشته شده در تاريخ ۱ مهر ۱۳٩۱ توسط سید احسان رضازاده | نظرات ()

والدین نقش بسیار مهمی در آمادگی بدنی و تشویق بچه ها به فعالیت بدنی ایفا می کنند. معمولاً آنها بزرگ ترین الگو و سرمشق فرزندان شان هستند و از آنجا که بچه ها از طریق نمونه و مثال مسائل را بهتر درک می کنند، والدین باید الگوهای مناسبی برای فرزندان شان باشند. 
 



فعالیت بدنی منظم می تواند سبب حفظ سلامتی شود، اعتماد به نفس را افزایش دهد و تصور مثبت و مناسبی نسبت به خویشتن در فرد ایجاد کند. با توجه به روند رو به رشد چاقی در دانش آموزان و عواقب و مشکلات ناشی از آن از جمله بیماری های قلبی – عروقی، مشکلات اسکلتی – عضلانی، دیابت و ... لازم است مربیان و والدین توجه ویژه ای به فعالیت کودکان و نوجوانان داشته باشند تا نسل آینده ما در این زمینه با بحران مواجه نشود.

تشویق دانش آموزان به ورزش در دوران تحصیل می تواند عادت های مناسبی در آنها ایجاد و سلامتی آنان را در طول دوران زندگی تضمین کند.

● راهکارهای مؤثر

والدین نقش بسیار مهمی در آمادگی بدنی و تشویق بچه ها به فعالیت بدنی ایفا می کنند. معمولاً آنها بزرگ ترین الگو و سرمشق فرزندان شان هستند و از آنجا که بچه ها از طریق نمونه و مثال مسائل را بهتر درک می کنند، والدین باید الگوهای مناسبی برای فرزندان شان باشند. تحقیقات نشان می دهد شرکت کردن والدین در فعالیت های بدنی می تواند سبب افزایش حضور فرزندان شان در این فعالیت ها شود. والدین می توانند از طریق دستورالعمل های زیر الگوهای مطلوبی برای فرزندان شان باشند:

▪ شرکت منظم و مستمر در فعالیت های بدنی.

▪ اختیار دادن به فرزندان شان برای انتخاب ورزشی که به آن علاقه مندند.

▪ کمک به درک تفاوت های فرم بدن و میزان توانایی.

▪ تقویت فاکتورهای اجتماعی در کنار فاکتورهای جسمانی.

▪ کمک به فرزندان شان جهت توسعه مهارت ها و استراتژی ها در تطبیق با محیط های گوناگون برای انجام فعالیت بدنی.

▪ درگیر کردن فرزندان شان در فعالیت های درون منزل از قبیل کار در باغچه، شستن ماشین یا تمیز کردن خانه.

▪ پیاده روی در مسافت های کوتاه به جای استفاده از ماشین.

▪ تشویق فرزندان به پیاده روی های منظم در اطراف خانه.

▪ محدود کردن زمان تماشای تلویزیون و سایر کارهای بی تحرک از قبیل بازی های کامپیوتری به کمتر از ۲ ساعت در روز. زمان تماشای تلویزیون را به برنامه هایی که همه اعضای خانواده تمایل به تماشای آن دارند، محدود و با پایان برنامه، تلویزیون را خاموش کنید.

● از همین حالا شروع کنید

عادات مناسب بهتر است که زودتر شروع شوند. بچه های کوچک به صورت طبیعی فعال اند. بنابراین بر روی استعداد و علاقه آنها برای فعالیت بیشتر کار کنید. این پیشنهادات نیز می توانند شما را یاری دهند:

هر زمان که ممکن است خواسته فرزندتان در ارتباط با فعالیت جسمانی را برآورده کنید. برای مثال، هر زمان که خواستند برای بازی، به خصوص بازی های توپی همراهی شان کنید. به بچه های خود چگونگی انجام دادن مهارت های پایه ورزشی از قبیل پرتاب توپ، لی لی و پرش را آموزش دهید. تحقیقات نشان داده اند بچه هایی که از نظر مهارت های پایه ضعیف هستند، از انجام فعالیت های ورزشی سرباز می زنند.

بچه های خود را به زمین بازی محل خود ببرید. خودتان را نیز درگیر کنید. تاب و سرسره گزینه های مفرحی هستند و احتمالاً سبب می شوند شما زمان طولانی تری را با فرزندتان به بازی بپردازید، چون خودتان نیز از آن لذت می برید.

رشته های ورزشی مختلفی را متناسب با سن بچه ها انتخاب کنید. بسیاری از فعالیت ها برای کودکان نوپا و تازه راه افتاده مناسب ترند. از قبیل ژیمناستیک و فوتبال.

اطمینان حاصل کنید برخی از فعالیت ها باعث فعالیت جسمانی نیز می شوند. برای مثال شما می توانید با فرزندان تان به منظور خرید، پیاده روی کنید.

● تجربه فعالیت های متنوع

بچه های خود را در معرض انواع گوناگون فعالیت ها و رشته های ورزشی قرار دهید. ممکن است علاقه یا استعداد آنها را برای حداقل یک رشته ورزشی (یا حتی بیشتر از یک رشته) کشف کنید.

رشته های گوناگون شامل فعالیت هایی است که توازن و نرمی و روانی حرکت را از قبیل ایروبیک و ژیمناستیک درگیر می کنند یا رشته هایی که نیاز به هماهنگی دست و چشم دارند (مانند کریکت و فوتبال) یا آنهایی که به توان عضلانی نیاز دارند (مانند دوومیدانی). با مربی ورزش فرزندتان مشورت کنید. آنها ممکن است علاقه یا استعداد خاصی در بچه شما پیدا کرده باشند که می تواند به شما در توسعه آن استعداد کمک کند.

● فرزندتان را حمایت کنید

برخی بچه ها از رشته های ورزشی سازمان یافته مانند بسکتبال و فوتبال لذت می برند. داشتن حس و روحیه ورزشی یکی از آسان ترین راه های ادامه فعالیت تا بزرگسالی است.

راه هایی که از طریق آن می توانید علایق ورزشی فرزندتان را تقویت کنید، عبارتند از:

▪ کمک به آنان برای تمرین مهارت های ورزشی

▪ شرکت در مسابقات به اندازه توان شما

▪ قدردانی از تلاش آنها، چه برنده شوند، چه بازنده

▪ در صورت امکان فرزندان تان را به تماشای مسابقات حرفه ای ببرید. با این کار، آنها می توانند از قهرمانان رشته مورد علاقه شان الگوی مناسبی بگیرند.

● فعالیت های بدنی در زمستان

فعال بودن در روزهای آفتابی ساده است، اما اکثر افراد تمایل دارند در طول زمستان در خانه های شان بمانند. موارد زیر برای فعال ماندن در ماه های سرد نیز پیشنهاد می شوند:

با پیاده روی در فصل سرما به فرزندتان فرصت دهید تا مشاهده کنند وقتی هوا آفتابی نیست، طبیعت به چه شکلی درمی آید. برای مثال، ساحل دریا در زمستان قطعاً ارزش دیدن دارد.

برف بازی در فصل های سرد بسیار مفرح است. چکمه، بارانی و دستکش خود را بپوشید و با بچه های خود برای بازی بیرون بروید.

بسیاری از فعالیت های جسمانی از قبیل شنا، ترامپولین، تنیس روی میز و کریکت می توانند در فضاهای سرپوشیده نیز انجام شوند. گزینه های مناسب در اطراف منزل تان را بیابید.

برخی رشته های ورزشی از قبیل اسکی نیز برای این فصول طراحی شده اند.

▪ مواردی که والدین باید به خاطر بسپارند:

ـ از نظر انجام فعالیت بدنی الگوی مناسبی برای فرزندتان باشید.

ـ فعالیت های بدنی تفریحی را در قالب برنامه های خانوادگی بگنجانید. به عنوان مثال بادبادک هوا کردن و ...

ـ فرزندتان را با رشته های ورزشی متنوعی که امکان انجام آنها برای تان وجود دارد، آشنا کنید.

ـ نسلی آماده

ـ نگرش و برخورد مثبت به فعالیت و آمادگی بدنی باید در سال های اولیه زندگی کودکان وجود داشته باشد و ضروری است از نظریات و دیدگاه های جدید و ارزشمند در این زمینه استفاده شود. با ارتقای سطح آمادگی بدنی فرزندان مان می توانیم کمک به ایجاد نسلی از کودکان کنیم که می توانند از فواید فعالیت و تمرین های بدنی منظم سود ببرند.

       
   


       گردآوری : سید احسان رضازاده

والدین نقش بسیار مهمی در آمادگی بدنی و تشویق بچه ها به فعالیت بدنی ایفا می کنند. معمولاً آنها بزرگ ترین الگو و سرمشق فرزندان شان هستند و از آنجا که بچه ها از طریق نمونه و مثال مسائل را بهتر درک می کنند، والدین باید الگوهای مناسبی برای فرزندان شان باشند. 



فعالیت بدنی منظم می تواند سبب حفظ سلامتی شود، اعتماد به نفس را افزایش دهد و تصور مثبت و مناسبی نسبت به خویشتن در فرد ایجاد کند. با توجه به روند رو به رشد چاقی در دانش آموزان و عواقب و مشکلات ناشی از آن از جمله بیماری های قلبی – عروقی، مشکلات اسکلتی – عضلانی، دیابت و ... لازم است مربیان و والدین توجه ویژه ای به فعالیت کودکان و نوجوانان داشته باشند تا نسل آینده ما در این زمینه با بحران مواجه نشود.

تشویق دانش آموزان به ورزش در دوران تحصیل می تواند عادت های مناسبی در آنها ایجاد و سلامتی آنان را در طول دوران زندگی تضمین کند.

● راهکارهای مؤثر

والدین نقش بسیار مهمی در آمادگی بدنی و تشویق بچه ها به فعالیت بدنی ایفا می کنند. معمولاً آنها بزرگ ترین الگو و سرمشق فرزندان شان هستند و از آنجا که بچه ها از طریق نمونه و مثال مسائل را بهتر درک می کنند، والدین باید الگوهای مناسبی برای فرزندان شان باشند. تحقیقات نشان می دهد شرکت کردن والدین در فعالیت های بدنی می تواند سبب افزایش حضور فرزندان شان در این فعالیت ها شود. والدین می توانند از طریق دستورالعمل های زیر الگوهای مطلوبی برای فرزندان شان باشند:

▪ شرکت منظم و مستمر در فعالیت های بدنی.

▪ اختیار دادن به فرزندان شان برای انتخاب ورزشی که به آن علاقه مندند.

▪ کمک به درک تفاوت های فرم بدن و میزان توانایی.

▪ تقویت فاکتورهای اجتماعی در کنار فاکتورهای جسمانی.

▪ کمک به فرزندان شان جهت توسعه مهارت ها و استراتژی ها در تطبیق با محیط های گوناگون برای انجام فعالیت بدنی.

▪ درگیر کردن فرزندان شان در فعالیت های درون منزل از قبیل کار در باغچه، شستن ماشین یا تمیز کردن خانه.

▪ پیاده روی در مسافت های کوتاه به جای استفاده از ماشین.

▪ تشویق فرزندان به پیاده روی های منظم در اطراف خانه.

▪ محدود کردن زمان تماشای تلویزیون و سایر کارهای بی تحرک از قبیل بازی های کامپیوتری به کمتر از ۲ ساعت در روز. زمان تماشای تلویزیون را به برنامه هایی که همه اعضای خانواده تمایل به تماشای آن دارند، محدود و با پایان برنامه، تلویزیون را خاموش کنید.

● از همین حالا شروع کنید

عادات مناسب بهتر است که زودتر شروع شوند. بچه های کوچک به صورت طبیعی فعال اند. بنابراین بر روی استعداد و علاقه آنها برای فعالیت بیشتر کار کنید. این پیشنهادات نیز می توانند شما را یاری دهند:

هر زمان که ممکن است خواسته فرزندتان در ارتباط با فعالیت جسمانی را برآورده کنید. برای مثال، هر زمان که خواستند برای بازی، به خصوص بازی های توپی همراهی شان کنید. به بچه های خود چگونگی انجام دادن مهارت های پایه ورزشی از قبیل پرتاب توپ، لی لی و پرش را آموزش دهید. تحقیقات نشان داده اند بچه هایی که از نظر مهارت های پایه ضعیف هستند، از انجام فعالیت های ورزشی سرباز می زنند.

بچه های خود را به زمین بازی محل خود ببرید. خودتان را نیز درگیر کنید. تاب و سرسره گزینه های مفرحی هستند و احتمالاً سبب می شوند شما زمان طولانی تری را با فرزندتان به بازی بپردازید، چون خودتان نیز از آن لذت می برید.

رشته های ورزشی مختلفی را متناسب با سن بچه ها انتخاب کنید. بسیاری از فعالیت ها برای کودکان نوپا و تازه راه افتاده مناسب ترند. از قبیل ژیمناستیک و فوتبال.

اطمینان حاصل کنید برخی از فعالیت ها باعث فعالیت جسمانی نیز می شوند. برای مثال شما می توانید با فرزندان تان به منظور خرید، پیاده روی کنید.

● تجربه فعالیت های متنوع

بچه های خود را در معرض انواع گوناگون فعالیت ها و رشته های ورزشی قرار دهید. ممکن است علاقه یا استعداد آنها را برای حداقل یک رشته ورزشی (یا حتی بیشتر از یک رشته) کشف کنید.

رشته های گوناگون شامل فعالیت هایی است که توازن و نرمی و روانی حرکت را از قبیل ایروبیک و ژیمناستیک درگیر می کنند یا رشته هایی که نیاز به هماهنگی دست و چشم دارند (مانند کریکت و فوتبال) یا آنهایی که به توان عضلانی نیاز دارند (مانند دوومیدانی). با مربی ورزش فرزندتان مشورت کنید. آنها ممکن است علاقه یا استعداد خاصی در بچه شما پیدا کرده باشند که می تواند به شما در توسعه آن استعداد کمک کند.

● فرزندتان را حمایت کنید

برخی بچه ها از رشته های ورزشی سازمان یافته مانند بسکتبال و فوتبال لذت می برند. داشتن حس و روحیه ورزشی یکی از آسان ترین راه های ادامه فعالیت تا بزرگسالی است.

راه هایی که از طریق آن می توانید علایق ورزشی فرزندتان را تقویت کنید، عبارتند از:

▪ کمک به آنان برای تمرین مهارت های ورزشی

▪ شرکت در مسابقات به اندازه توان شما

▪ قدردانی از تلاش آنها، چه برنده شوند، چه بازنده

▪ در صورت امکان فرزندان تان را به تماشای مسابقات حرفه ای ببرید. با این کار، آنها می توانند از قهرمانان رشته مورد علاقه شان الگوی مناسبی بگیرند.

● فعالیت های بدنی در زمستان

فعال بودن در روزهای آفتابی ساده است، اما اکثر افراد تمایل دارند در طول زمستان در خانه های شان بمانند. موارد زیر برای فعال ماندن در ماه های سرد نیز پیشنهاد می شوند:

با پیاده روی در فصل سرما به فرزندتان فرصت دهید تا مشاهده کنند وقتی هوا آفتابی نیست، طبیعت به چه شکلی درمی آید. برای مثال، ساحل دریا در زمستان قطعاً ارزش دیدن دارد.

برف بازی در فصل های سرد بسیار مفرح است. چکمه، بارانی و دستکش خود را بپوشید و با بچه های خود برای بازی بیرون بروید.

بسیاری از فعالیت های جسمانی از قبیل شنا، ترامپولین، تنیس روی میز و کریکت می توانند در فضاهای سرپوشیده نیز انجام شوند. گزینه های مناسب در اطراف منزل تان را بیابید.

برخی رشته های ورزشی از قبیل اسکی نیز برای این فصول طراحی شده اند.

▪ مواردی که والدین باید به خاطر بسپارند:

ـ از نظر انجام فعالیت بدنی الگوی مناسبی برای فرزندتان باشید.

ـ فعالیت های بدنی تفریحی را در قالب برنامه های خانوادگی بگنجانید. به عنوان مثال بادبادک هوا کردن و ...

ـ فرزندتان را با رشته های ورزشی متنوعی که امکان انجام آنها برای تان وجود دارد، آشنا کنید.

ـ نسلی آماده

ـ نگرش و برخورد مثبت به فعالیت و آمادگی بدنی باید در سال های اولیه زندگی کودکان وجود داشته باشد و ضروری است از نظریات و دیدگاه های جدید و ارزشمند در این زمینه استفاده شود. با ارتقای سطح آمادگی بدنی فرزندان مان می توانیم کمک به ایجاد نسلی از کودکان کنیم که می توانند از فواید فعالیت و تمرین های بدنی منظم سود ببرند.

       
   

                                                                                       گردآوری : سید احسان رضازاده

نوشته شده در تاريخ ٢٩ شهریور ۱۳٩۱ توسط سید احسان رضازاده | نظرات ()

« جهت دیدین فیلم  آموزش طناب زنی روی ادامه مطلب کلیک نمایید »

ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ ٢٩ شهریور ۱۳٩۱ توسط سید احسان رضازاده | نظرات ()